Canada

Afgelopen zondag heb ik sinds 1,5 jaar weer in mijn oude slaapkamer geslapen. De reden hiervoor was dat mijn zusje een vliegtuig moest halen. Om 3 uur moesten we vertrekken, dus was het handiger dat ik bij mijn ouders sliep, nou ja slapen is er niet echt van gekomen. Mijn kleine zusje van net 17 jaar oud vertrekt voor 10 maanden naar Canada, in het plaatsje Duncan. Dat ligt in het zuiden op de Vancouver Island. Ze verblijft dan in een gastgezin, inclusief honden, en gaat daar de komende periode naar high school.

Natuurlijk hoorde er ook een afscheidsfeest bij. Voor haar vriendinnen was een surpriseparty georganiseerd, waar ze gelukkig niet is achter gekomen. Ze vond het een erg leuke verassing en gaat haar vriendinnen ook erg missen. Een van haar vriendinnen gaat zelf ook een jaar naar high school, maar dan in Amerika.
Voor de familie moest er ook een feest georganiseerd worden en daar hoort ook een cadeau bij. Familie en vrienden hebben de opdracht gekregen om een bladzijde te versieren, maakt niet uit wat. Deze bladzijden zijn daarna gebundeld in een boek, zodat ze het in Canada kan lezen en aan ons kan denken. Buiten was een Canadese vlag opgehangen, helaas lukte het mij niet om daar mooie foto's van te maken, want jan de wind hielp niet mee. Dus het eerste plaatje heb ik maar even van internet af geplukt.

Dus ik moest aan de slag om iets leuks te verzinnen. Voordat ik eindelijk een leuk idee had waren er al weer wat weken verstrekken en kwam de uiteindelijk inleverdatum wel erg dichtbij. Maar toen wist ik het. Ik maak een familieportret van mijn vriend en onze dieren. Aan de slag met mijn naaimachine heb ik het een en ander in elkaar geflanst. Het was de bedoeling om het een beetje slordig over te laten komen, door niet alle randen af te stikken. Dit vond ik een leuker effect hebben en daarnaast slordigheid zit wel een beetje in mijn karakter. Doordat het in een boek zou gaan, was ik niet bang dat het zou gaan raffelen. Te zien zijn mijn vriend en ik, mijn 3 ratten en mijn 2 katten.

Maar nu is het toch zover dat mijn zusje is vertrokken. Gelukkig is ze niet alleen op pad gegaan, want ze was samen met andere leerlingen die ook naar high school gaan in Canada. Vier verschillende vliegtuigen moest ze nemen, waaronder eentje zelfs maar 10 minuten vliegen. Helaas een vliegtuig had ze gemist, maar dat was minder erg, doordat er elk uur een vliegtuig vertrok, dus erg veel vertraging had ze niet. Om 7 uur Nederlandse tijd was ze vertrokken en om 5 uur Nederlandse tijd is ze geland. Dus nu gaat het missen beginnen. Mijn zusje gaat een reis blog bijhouden, vindt je het leuk om dit te lezen dan kun je haar blog hier vinden, klik. Hopelijk kan ik haar bezoeken in die 10 maanden, dan zie ik mijn zusje toch nog even en ik heb een leuke reis.

Daar gaat ze me de groene tas. 

Nog even een extra controle, lenzenvloeistof.