Afgelopen weken stond in het teken van afscheid nemen. Op verschillende manier heb ik afscheid genomen van een aantal dieren die hier in huis rond lopen.
Zondag is helaas mijn allereerste rat Cooper overleden. Het zal er al aan te komen, dus we waren er al op voorbereid. Cooper was al over de 2 jaar en werd de laatste weken al een stuk slomer, at minder en ze verzorgde zich minder goed. Daarom heb ik haar de laatste weken extra veel aandacht gegeven en verwend met lekkere hapjes, zoals babyvoeding Afgelopen week zijn we op vakantie geweest en heeft mijn zusje op de dieren gepast, dus die wist ook al dat het eraan zat te komen. Zaterdagavond zijn we weer terug gekomen van vakantie en toen zat ze echt heel slecht in haar vacht. Maar ze kwam ons nog wel even begroeten. Zondagavond net voor we naar bed wilde gaan, begon ze rondjes te draaien en erg gek te doen. Ik schrok er echt van en wist dat haar tijd gekomen was. Gelukkig heeft ze nog even gewacht tot wij terug waren van vakantie, dus hebben we nog afscheid van haar kunnen nemen. We hebben haar begraven in een perkje voor ons appartement. Ik ga haar erg missen, want het was wel mijn eerste rat en het was echt een schatje die erg van aandacht hield.
| Cooper rust zacht... |
Meera en Osha
De tijd is ook gekomen om afscheid te nemen van het gastgezin dat hier 2 maanden heeft gewoond.
Als eerste zijn Meera en Osha naar mijn tante vertrokken. Ze voelde zich meteen op hun gemak bij mijn tante en vroegen ook om de nodige aandacht van haar.
Mijn tante vond het zelf nog best spannend en ik werd dus ook vaak om advies gevraagd. Bijvoorbeeld bij het geven van de ontwormingstabletjes. Ze vond het zielig om hun bekje op te trekken, dus ik mocht daarvoor even langs komen. Maar zoals je op de foto's kunt zien vermaken ze zich wel.
Benjen en Sansa
Helaas was er voor mama Sansa en Benjen nog niet meteen een huisje gevonden. Dus die zijn terug gebracht naar het dierenasiel, omdat wij op vakantie gingen. Echter toen wij terug kwamen van vakantie stond er een leuk mailtje in mijn mailbox. Ze zijn samen geplaatst bij een moeder met twee kinderen. Ze kwamen eigenlijk alleen voor Benjen kijken, maar in het asiel hebben ze ervoor gezorgd dat ze mama ook meenamen. Sansa was helemaal niet bang tijdens het verhuizen en de kinderen konden haar makkelijk aaien. Benjen vond het nog wel een beetje eng en bleef het liefst dicht bij mama in de buurt. Ik ben blij dat ze alle vier een huisje hebben gevonden, dus daar hoef ik mij geen zorgen meer over te maken.
Yara
Het laatste en kleinste kitten blijft hier, zoals je op de foto kunt lezen. Ik heb mijn vriend verrast, door deze bandana te naaien met daarop de tekst 'Ik blijf'. Ik zat in een andere kamer en riep heel hard: "Emanuel kom snel, er is iets met Yara." Mijn vriend kwam aangerend en zag Yara zitten met dit om haar nekje. Hij was erg geschrokken, omdat hij dacht dat er iets ergs aan de hand was, maar hij vond het ook een super leuke verassing. Yara vermaakt zich hier goed met mijn eigen katten. Ze is nog steeds een echte prinses, knort veel en roept om eten als ze honger heeft. Van haar zullen er nog velen foto's geplaatst worden.









Geen opmerkingen:
Een reactie posten